چرا دوچرخه در اصفهان دیگر نمی چرخد



73درصد جمعیت استان اصفهان در شهرها ساکن هستند و مدیریت شهر بر این باور است که سرمایه گذاری باید به سمت شهرها جهت پیدا کند و رویکرد مدیریت شهری نیز از عمران و خدمات به برنامه های اجتماعی تغییر یابد.

در گذشته به دلیل آماده نبودن زیر ساخت ها کمتر به مقوله فرهنگ شهروندی پرداخته شده و امروز بسترهای لازم جهت راه اندازی ایستگاه های دوچرخه سواری مهیا شد.

دوچرخه از گذشته های دور در زندگی مردم جایگاه ویژه ای داشته است. این روزها هم شاهد هستیم که به دلیل آلودگی های ناشی از حمل و نقل و ترافیک سلامت مردم به خطر افتاده و سهم دوچرخه باید در حمل و نقل افزایش یابد.برای رهایی از آلایندگی ها، راهی جز رفتن به سمت دوچرخه سواری نداریم و سازمان های مردم نهاد نیز باید به کمک مدیریت شهری بیایند.

طبق آماری که معاونت حمل ونقل و ترافیک شهرداری اصفهان اعلام می کند سهم 12 درصدی دوچرخه در حمل و نقل شهر اصفهان به 3 درصد کاهش یافته که این امر، آلودگی هوا، چاقی بیش از حد و کاهش نشاط در سطح شهر را به همراه داشته است.

جالب است بدانید که دوچرخه سواری علاوه برای کاهش ترافیک و روان شدن حجم ترافیک شهری حتی در سلامت و نشاط شهروندان هم موثر است،

در بسیاری از کشورهای توسعه یافته دنیا تقریبا به اندازه جمعیت آن کشورها دوچرخه وجود دارد و تقریبا اصلی ترین وسیله جابه جایی آنها محسوب می شود.

 

**اصفهانی ها باید دوباره با دوچرخه انس بگیرند
در حال حاضر، در شهر اصفهان 48 ایستگاه ثابت دوچرخه وجود دارد که شهروندان می توانند با مراجعه به این ایستگاه ها دوچرخه به امانت بگیرند و استفاده کنند و دوباره به همان ایستگاه تحویل دهند.

متاسفانه ما به دوچرخه که یک وسیله نقلیه غیر موتوری و بسیار مفید و مناسب است کمتر توجه کرده ایم و فرهنگ دوچرخه سواری بین مردم ما نهادینه نشده است، حال آنکه در برخی از کشورها دوچرخه سهم بسیار زیادی از حمل و نقل های روزانه را به خود اختصاص می دهد

چنانچه در بین کشورهای اروپایی بیشترین سهم استفاده از دوچرخه در جابه جایی درون شهری مربوط به کشور هلند با 27 درصد است.

برای افزایش سهم دوچرخه سواری در حمل ونقل درون شهری و نهادینه کردن فرهنگ دوچرخه سواری، شناسایی کریدورهای اصلی بالقوه دوچرخه سواری با توجه به شرایط توپوگرافی وآب و هوایی برآورد سفرهای بالقوه دوچرخه براساس هدف های آموزشی، خرید، تفریحی و ورزشی، شناسایی مراکز جذب سفر شامل فروشگاه های بزرگ خرید، مدارس و مراکز تفریحی و ورزشی راهکارهایی است که در طرح جامع حمل ونقل و ترافیک شهرباید دیده شود.

یکی دیگر از سوالاتی که ممکن است به ذهن هر کسی برسد این است که استفاده از دوچرخه به عنوان مکملی برای حمل و نقل عمومی تا چه اندازه می تواند برای کشور صرفه اقتصادی داشته باشد؟

دکترمهدی تقوی، اقتصاد دان و مدرس دانشگاه علامه طباطبایی می گوید: اگر این مهم محقق شود بسیاری از مشکلات ترافیکی شهرهای بزرگی مثل تهران حل می شود، از ترافیک های سنگین صبحگاهی و عصرگاهی گرفته تا مشکلات زیست محیطی وبیماری های ناشی از آلودگی هوا کاسته می شود.

دکترتقوی که سابقه زندگی در شهرهای دوستدار دوچرخه اروپایی و رکاب زدن در خیابان های این شهرها را هم دارد، می گوید:

در شرایط فعلی که آلودگی هوا در کلانشهرهایی مثل تهران بیداد می کند دوچرخه سواری بی هزینه نیست، اما باید این فرهنگ در بین مردم نهادینه شود تا در آینده شهروندان بتوانند بدون دغدغه آسیب دیدن از ورزش در هوای آلوده به دوچرخه سواری بپردازند، اما نکته حائز اهمیت در این حوزه، این است که در صورت نهادینه شدن دوچرخه سواری در سامانه حمل و نقل عمومی، ابتدا آلودگی محیط زیست کاهش می یابد و در نتیجه در هزینه های بهداشتی و سلامت مردم صرفه جویی می شود.

بهره مندی از حمل و نقل پاک باعث صرفه جویی در مصرف سوخت می شود و می توان از محل صرفه جویی های انجام شده به توسعه زیرساخت های حمل و نقل عمومی کمک کرد، ضمن این که حفظ محیط زیست بزرگ ترین اقدام برای حفظ سرمایه های طبیعی کشور است و در صورتی که مشکلات زیست محیطی برای کشور پدید نیاید هزینه های بهداشت و درمان مردم نیز به مراتب پایین خواهد آمد کاری که در کشورهای اروپایی انجام شده و از آن نتیجه نیز گرفته اند.

از دیگر فواید استفاده از دوچرخه در حمل و نقل عمومی کاهش ترافیک و تسهیل رفت و آمد در سطح شهر است که در نهایت منجر به افزایش بهره وری در کارها می شود.

/ 0 نظر / 22 بازدید